نام فارسی: گشنیز،هیل دانه

 نام علمی:Coriandrum sativum L.

 قسمت مورد استفاده:تمام قسمت های گیاه مثل ریشه، میوه، برگ مخصوصا میوه گیاه 

 اختصاصات گیاه شناسی:

 گیاهی علفی وبی کرک، دارای ساقه راست و شفاف است برگها بر دو نوعند یکی در قاعده و دیگری در طول ساقه که متفاوت از همدیگرند گل ها ریز و به رنگ سفید و صورتی و مجتمع به صورت چتر مرکب است.

شکل ظاهری میوه، رنگ و مواد متشکله بر حسب محل پرورش گیاه و نژادهای آن فرق می کند.

 خواص داروئی:

 خاصیتی مشابه رازیانه، انیس و زیره سیاه دارد یعنی نیرودهنده، هضم کنندغذا، بادشکن، مدر، ضدتشنج و به طور ملایم قاعده آور، ضد صرع و ضد کرم است میوه گشنیز در رفع بلغ هوا موثر است به عنوان معطر کننده در اغذیه مورد استفاده دارد میوه گیاه خاصیت ضدباکتری دارد فلذا در درمان مسمومیت های ناشی از تخمیرهای عفونی روده تاثیر دارد همچنین در بیماریهای عفونی مثل تب تیفوئید و بیماریهای باسیلی و تب های دانه ای مصرف دارد.

با تمام اوصافی که در خواص میوه گشنیز گفته شد باید در مصرف آن دقت کرد و زیاد از حد مصرف نکرد زیرا باعث سستی توام با خستگی مفرط و خواب عمیق و حالات گنگی می شود و در موارد حاد باعث ورم معده، روده، پیدایش خون در ادرار و نقریت حاد می گردد.

 مهندس میترا فرهنگفر