نام فارسی: مریم گلی

نام علمی:Salvia officinalis L.

 قسمت مورد استفاده:برگها و سرشاخه های گلدار که در بهار یا پائیز چیده شده باشند

اختصاصات گیاه شناسی:

گیاهیاست پرشاخ و برگ و دارای ظاهری پرپشت ریشه های آن به رنگ مایل به قهوه ای هستند ساقه های متعدد ، منشعب ، چهارگوش و پوشیده از کرک می باشند ئبرگها به رنگ سبز روشن ، ضخیم و دارای شبکه ای از رگبرگهاست گلها به رنگ بنفش می باشند که به صورت دسته های سه تا چهار تایی در طول قسمتهای انتهایی ساقه پدید می آیند همچنین گل ها نوش فراوان دارند که زنبورعسل را جلب می کنند.   

خواص داروئی:

مریم گلی با ارزش ترین نوع داروئی تیره نعناع است که دارای خصوصیات درمانی با اثر قاطع است. دارای اثر نیرو دهنده و مقوی است همچنین عمل هضم را تسهیل می کند مدر، ضدتشنج، تب بر ، ضد عفونی کننده و کم کننده قندخون و قاعده آور است و اثر رفع عرق شبانه را نیز داراست در مصرف خارجی جهت التیام زخم و ضدعفونی کردن به کار می رود مصرف فرآورده های گیاه اعمال گردش خون را فعال می کند.

اطبای قدیم از گیاه برای رفع ضعف مفرط منشاء عصبی ، ضعف اعصاب ، خستگی عمومی و سرگیجه های عصبی و لرزش اندامها و فلج موثر تشخیص داده اند.

اثر مقوی و مقوی قلب دارد ، استفراغ های تشنج آور آرام می شود و اسهال های ساده ولی مقاوم درمان می پذیرد. همچنین در موارد خونروی ها و سرفه های مزمن توقف ترشح شیر در مواقع از شیر گرفتن، بیماری نقرس ، رماتیسم مزمن، سردردهای عصبی و یک طرفه، آب آوردن و خیز اعضاء اثر مفید ظاهر می کند.

حمام جوشانده گیاه در رفع فلج اعضاء و نرمی استخوان مفید می باشد و غرغره جوشانده آن آلودگی دهان ، آفت و پرخونی لثه را درمان می کند.

مهندس میترا فرهنگفر