نام فارسی: خشخاش

نام علمی:Papaver somniferum L.

 قسمت مورد استفاده:بیشتر قسمتهای گیاه اعم از برگ،گل،کپسول،دانه

اختصاصات گیاه شناسی:

برگها متناوب با رنگ سبز غبار آلود هستند گل ها درشت و بسیار زیبا هستند که دارای رنگ های مختلف می باشند میوه گیاه کپسول ، ناشکوفا و محتوی دانه های بسیار ریز است و هر کپسول دارای حدود دو هزار و پانصد تا سه هزار دانه می باشد که از سوراخ راس کپسول به بیرون می ریزند.

خواص داروئی:

برگ خشخاش خواب آور ملایم و خفیف است. گل خشخاش اثر آرام کننده و نسبتا خواب آور دارد. کپسول خشخاش دارای مصارف داروئی عدیده است ولی چون محل رویش و سایر عوامل بر اثرات موجود در آن اثر می گذارد بنابراین در مصارف داخلی آن باید بسیار دقت کرد و باید مصرف آن با مقدار بسیار کم شروع کرد چون عوارض ناراحت کننده و حتی مرگ به دنبال دارد.

در مصارف خارجی به صورت غرغره حمام، کمپرس برای تسکین درد و رفع التهاب به کار می رود. بخور کپسول در لارنژیت حاد موثر است. جوشانده کپسول هم به مقدار دو تا ده گرم در رفع دردهای روده اسهالهای ساده، دیسانتری تحریک مخاط، استفراغ های تشنجی،سرفه های عصبی، دردهای سرطانی و غیره اثر مسکن و آرام کننده دارد ولی نباید به مبتلایان به تب شدید یا مداوم و التهاب های داخلی و بیماریهای معده و روده و یبوست و در اطفال به عنوان آرام کننده به کار رود.

دانه خشخاش به صورت امولسیون به مقدار پنج ده گرم در دویست میلی لیتر آب به عنوان نرم کننده و رافع یبوست های مقاوم و نزله مثانه استفاده می شود.

در قدیم از دانه خشخاش در تهیه نان های قندی استفاده می شد و روی آن می پاشیدند.

مهندس میترا فرهنگفر