نام فارسی: بومادران

نام علمی:Achillea milefolium

قسمت مورد استفاده: تقریبا تمام قسمت­های گیاه مخصوصا شاخه های برگدار، سرشاخه های گلدار، گل­ها و برگ­ها که همگی دارای طعم تلخ و بوی تند می­باشند قابل استفاده هستند.

اختصاصات گیاه شناسی:

گیاهی است چند ساله و علفی. ساقه­ها افراشته­اند و در قسمت­های انتهایی آن گلها به صورت کاپیتول­های کوچک در وضعیت مجتمع به صورت گل آذین دیهیم قرار گرفته­اند. در هر کاپیتول این گیاه دو نوع گل دیده می­شود: گل­های زبانه­ای و سفید و گاهی ارغوانی در حاشیه و گل های لوله­ای و زرد در وسط گل آذین، برگ­ها سرنیزه­ای شکل، بدون کرک و 2 تا 3 شانه ای و بدون دمبرگ می­باشند. میوه گیاه به شکل فندقه است و از تمام قسمت­های گیاه بوئی قوی و تند به مشام می­رسد.

خواص داروئی:

از زمان­های بسیار پیش بومادران برای بند آوردن خون و جلوگیری از خونریزی و درمان زخم­های دارای خونریزی مورد استفاده بوده است. بندآوردن خونریزی بینی، وجود خون در ادرار، بواسیرهای خونی، اختلالات و دردهای قاعدگی و اختلالات بینایی از دیگر موارد مصرف این گیاه در گذشته بوده است.

از طرفی داشتن مواد تلخ و عطری و تانن­ها باعث تاثیر این گیاه روی سلسله اعصاب و قلب است، از این رو در درمان خستگی عمومی، ضعف اعصاب، صرع، هیستری، ضعف قلب و ورم ماهیچه­های آن کاربرد دارد و شیره تازه گیاه در رفع آنژین صدری و درد قلب و گرفتگی ناگهانی آن مفید واقع می­شود.

دیگر موارد مصرف گیاه در از دست­دادن اشتها، مشکلات کبد و کیسه صفرا، ناراحتی­های گوارشی، اسهال، نفخ و ناراحتی­های گاستریک است، به علت دارا بودن اثر مدر نیز در دفع سنگ کلیه و کاهش تب موثر است.

در استعمال خارجی جوشانده غلیظ گیاه در درمان زخم­های چرکی، شقاق­ها، جوش و اگزما، درمان ترک دست و پا و غرغره کردن مورد استفاده قرار می­گیرد.

مهندس میترا فرهنگفر