نام فارسی: بارهنگ

 نام علمی:Plantago Ianceolata L.

 قسمت مورد استفاده:یرگ ، دانه و ریشه

 اختصاصات گیاه شناسی:

 برگهای گیاه دارای پهنگی بزرگ هستند که سه الی یازده رگبرگ سراسری در جهت طولی در آنها دیده میشود گلها مجتمع و به صورت که در راس دنباله بلندی منتهی به وسط برگهاست جای دارند میوه گیاه به حالت پوشینه است .

 خواص داروئی:

 تمام قسمتهای گیاه دارای اثر نرم کننده و قابض هستند و به عنوان تصفیه کننده خون ، آرام کننده و رفع تحریکات در نزله های مزمن برونش ها نزله مجاری ادراری و دستگاه هضم و رفع ناراحتی آسم مرطوب اسهال های ساده ، ورم مخاط دهان ، درد دندان و حتی درد گوش استفاده میشود در کشور آلمان از نقل ساخته شده از اعضای این گیاه برای رفع ناراحتی های دستگاه تنفس کودکان استفاده میشود.

اطبای قدیم فرآورده های گیه را در رفع خونرویهای ریه، وجود خون در اخلاط، بیماریهای کبدی از جمله زردی و سوزش مری ناشی از برگشت غذا به کار می برده اند.

جوشانده دانه های گیاه التهاب کلیه و مثانه و مخصوصا وجود خون در ادرار را بهبود می بخشد در مورد استعمال خارجی حتی بیشتر از موارد داخلی مصرف دارد و به طور کلی التهاب و ورم را بهبود می بخشد همچنین به عنوان ضماد کاربرد دارد و حتی زخمهای باز و چرکین را نیز درمان می کند و به صورت کمپرس و غرغره هم کاربرد دارد جوش و دانه های جلدی را نیز زایل می کند برگ تازه و له شده گیاه سوختگی های سبک و خارش و تحریکات پوستی را درمان می کند و منافذ باز شده پوست را به حات طبیعی در می آورد.

 مهندس میترا فرهنگفر