نام فارسی: باد رنجبویه 

نام علمی:Melisa ifficinalis L.

قسمت مورد استفاده:یرگ و سرشاخه های جوان گیاه

اختصاصات گیاه شناسی:

گیاهی است دائمی، پرپشت و پرشاخ و برگ که علاوه بر محلهای رویش طبیعی به صورت پرورشی هم در سایر نقاط کشت شده است ریشه ای سخت، استوانه ای و کوچک دارد برگها پر از تار ، متقابل ، بیضوی و به شکل قلب دندانه دار است در سطح پهنک برگ رگ برگهای متعدد و مشبک فراوان دیده میشود رنگ سطح فوقانی پهنک سبز تیره و در سطح تحتانی سبز روشن است گلهای آن رنگ سفید یا گلی دارند و ماههای خرداد تا مردادظاهر میشوند میوه فندقه ای و قهوه ای رنگ است این گلها نوش فراوان دارندو باعث جلب زنبور عسل میشوند. 

خواص داروئی:

نیرو دهنده و ضدتشنج است به عنوان مقوی معده و بادشکن و تسهیل کننده عمل هضم و معرق مصرف دارد اسانس گیاه دارای اثر قاطعی به عنوان ضدتشنج و آرام کننده است البته بایدبه مقدار کم و درمانی مصرف گردددر طب عوام به مصارف دیگری از جمله اختلالات هضم،سنکوپ و سرگیجه، سردردهای یک طرفه، کم خونی و برخی حالات آسم، هیستیری و استفراغ های دوران بارداری، نزله های مزمن شش،فلج، درد عصبی دندان و گوش درد می رسیده است.

دم کرده گرد حاصل از گیاه یا لوسیون آن روی زخمها و جراحات باعث تسکین درد و التیام و بهبود میگردد و مالش دادن جوشانده آن روی صورت دردهای صورت را زایل می کند و همچنین در دررهای رماتیسمی و ضرب خوردگی ها الکلای آن باعث تسکین می شود.

در عطرسازی بسیار مورد توجه است و از آن لیکور هم تهیه می کنند به صورت خام هم همراه با سبزی ها میتوان استفاده کرد برگ تازه آن باعث رفع سوزش و درد محل گزیدگی زنبور عسل و زنبور معمولی میگردد.

 مهندس میترا فرهنگفر